วิธี หนึ่ง ที่ ใช้ ได้ ผล ใน การ วัด อุณหภูมิ คือ วิธี การ ใช้ จุด น้ํา แข็ง ซึ่ง ใช้ อุณหภูมิ ที่ มี การ อ้างอิง ถึง 0 (32). เพื่อ จะ ทํา แบบ นี้ ให้ เติม น้ํา แข็ง ที่ บด และ เพิ่ม น้ํา เข้า ไป เพื่อ ทํา ให้ เกิด ส่วน ผสม ที่ ชุ่ม โชก แล้ว ก็ สอด เครื่อง วัด เข้า ไป โดย ไม่ ถูก ด้าน ข้าง หรือ ด้าน ล่าง. หลัง จาก รอ ให้ การ อ่าน คงที่ แล้ว ก็ ปรับ ตัว เครื่อง วัด ให้ เข้า กับ 0/C หาก ปรับ ได้ หรือ จด บันทึก การ ปรับ ปรุง ใด ๆ ใน อนาคต. มี การ ใช้ วิธี นี้ อย่าง กว้าง ขวาง เพราะ เป็น วิธี ง่าย, ราคา ไม่ แพง, และ เป็น พื้น ฐาน ที่ เชื่อ ถือ ได้ สําหรับ ความ ถูก ต้อง แม่นยํา ใน การ วัด.
การ ลด อุณหภูมิ ใน ฟิสิกส์
อุณหภูมิ เป็น คุณสมบัติ พื้น ฐาน ทาง กายภาพ ซึ่ง บ่ง ชี้ ถึง ความ ร้อน หรือ ความ เย็น ของ ร่าง กาย และ กําหนด ทิศ ทาง การ ไหล ของ ความ ร้อน ระหว่าง วัตถุ. มันเกี่ยวข้องกับพลังงานจลน์เฉลี่ย ของอนุภาคในสาร ซึ่งหมายความว่าอุณหภูมิที่สูงขึ้น. มี การ วัด อุณหภูมิ โดย ใช้ เกล็ด มาตรฐาน เช่น เซล ติก, ฟาเรนไฮต์, และ เคลวิน และ มัน มี บทบาท สําคัญ ใน การ ทํา ให้ อุณหภูมิ เป็น ไป ได้ ส่ง ผล กระทบ ต่อ รัฐ ต่าง ๆ ทาง กายภาพ และ การ เปลี่ยน แปลง พลังงาน ใน ระบบ.
จะ รู้ ได้ อย่าง ไร ว่า เมื่อ ไร ที่ อาหาร ถูก ปรุง อย่าง เต็ม ที่
เนื้อ ข้าว จะ ทํา เมื่อ อุณหภูมิ สูง ถึง 63-71 องศา เซลเซียส อย่าง น้อย (145-1600) ขึ้น อยู่ กับ ความ ชอบ ส่วน ตัว และ กลาย เป็น เนื้อ อ่อน พอ ที่ จะ เจาะ ด้วย ส้อม ได้. วิธี ที่ เชื่อ ถือ ได้ มาก ที่ สุด คือ การ ใช้ เครื่อง วัด อาหาร ที่ สอด เข้า ไป ใน ส่วน ที่ หนา ที่ สุด ของ เนื้อ สัตว์ ขณะ ที่ การ มอง เห็น เช่น เนื้อ เยื่อ ที่ ยึด ติด กัน นั้น ทํา ให้ เนื้อ เยื่อ อ่อน นุ่ม และ เส้นใย ที่ แยก ได้ ง่าย ที่ สุด ยัง บ่ง ชี้ ถึง การ ทํา งาน. การ กิน มาก เกิน ไป อาจ ทํา ให้ แห้ง, การ ผสม เกสร หรือ การ ทํา อาหาร ช้า ๆ จน กว่า จะ ได้ ผล ดี ที่ สุด.
วิธี ชั่ง น้ํา หนัก วัตถุ โดย ไม่ ใช้ มาตรการ ง่าย ๆ
คุณสามารถประมาณหรือวัดน้ําหนักได้โดยไม่มีมาตราส่วน โดยใช้ฟิสิกส์ง่ายๆ และวิธีการอ้างอิง. วิธี หนึ่ง ที่ ใช้ กัน ทั่ว ไป ก็ คือ การ สร้าง ความ สมดุล โดย ใช้ ไม้บรรทัด หรือ ไม้ เรียว ที่ ปัก ไว้ ตรง หัว มุม และ เปรียบ เทียบ วัตถุ ที่ ไม่ รู้ จัก กับ สิ่ง ที่ มี น้ํา หนัก เท่า ที่ รู้ จัก กัน เช่น เหรียญ หรือ สินค้า ที่ บรรจุ หีบ ห่อ. อีกวิธีการหนึ่งเกี่ยวข้องกับการใช้การกระจัดของน้ําและความหนาแน่น โดยคุณคํานวณน้ําหนักจากปริมาตรของการขาดน้ํา และความหนาแน่นของวัสดุ. นอก จาก นั้น คุณ สามารถ พึ่ง อาศัย วัตถุ ประจํา วัน ที่ มี น้ํา หนัก มาตรฐาน เช่น น้ํา หนึ่ง ลิตร (ซึ่ง หนัก ประมาณ หนึ่ง กิโลกรัม) เพื่อ ประมาณ น้ํา หนัก ของ สิ่ง ของ คล้าย ๆ กัน. เทคนิค เหล่า นี้ ใช้ ได้ ผล, ต้อง ใช้ เครื่อง มือ เล็ก น้อย, และ อาศัย หลัก การ พื้น ฐาน ใน การ วัด.
รายงาน
ส่วน ที่ เป็น อันตราย ต่อ อุณหภูมิ คือ ระดับ ระหว่าง 5/C ถึง 60 ซีซี (41/09) ที่ ซึ่ง แบคทีเรีย ที่ เป็น อันตราย สามารถ เพิ่ม จํานวน ใน อาหาร ได้ อย่าง รวด เร็ว. การ เก็บ อาหาร ไว้ ใน ระดับ นี้ โดย การ ทํา ความ ร้อน, ความ เย็น, และ การ เก็บ อาหาร เป็น สิ่ง จําเป็น เพื่อ ป้องกัน ความ เจ็บ ป่วย ที่ มา จาก อาหาร และ รักษา มาตรฐาน ความ ปลอด ภัย ด้าน อาหาร.
จะ บอก ได้ อย่าง ไร ว่า เมื่อ ไร ที่ อาหาร ถูก ปรุง อย่าง เต็ม ที่
มี การ ทํา เนื้อ ข้าว โพด เมื่อ มัน นุ่ม พอ ที่ จะ เจาะ ด้วย ส้อม ได้ อย่าง ง่าย ดาย และ มี อุณหภูมิ ภาย ใน อย่าง น้อย 63 ซีซี (145F) สําหรับ การ บริโภค ที่ ปลอด ภัย แม้ ว่า ชาว ครัว หลาย คน จะ ชอบ ทํา อาหาร ที่ กิน ได้ นาน กว่า ประมาณ 90 ซีซี (5) เพื่อ ทํา ให้ เนื้อ ที่ นุ่ม กว่า. เนื้อ สัตว์ ไม่ ควร รู้สึก แข็ง แรง หรือ ไม่ ควร เชือด เนื้อ และ โดย ทั่ว ไป แล้ว เนื้อ นั้น จะ มี รสชาติ อร่อย และ อร่อย กว่า เมื่อ ทํา อาหาร ช้า ๆ เช่น ต้ม, ปิ้ง, หรือ ทํา อาหาร ช้า ๆ. การ เก็บ เนื้อ สัตว์ ไว้ ช่วง สั้น ๆ หลัง จาก ทํา อาหาร ช่วย รักษา ความ ชื้น และ ปรับ ปรุง เนื้อ สัตว์ โดย ทั่ว ไป.
วิธี ป้องกัน ตัว เอง
วิธี ที่ ปลอด ภัย ที่ สุด ใน การ ฟอก เนื้อ คือ ทํา ให้ มัน ละลาย อย่าง ช้า ๆ ใน ตู้ เย็น ซึ่ง อุณหภูมิ ที่ ต่ํา อย่าง สม่ําเสมอ ป้องกัน การ เจริญ เติบโต ของ แบคทีเรีย ที่ เป็น อันตราย. อีกทางเลือกหนึ่ง สามารถละลายเนื้อในน้ําเย็นได้ โดยการผนึกมัน ในถุงกันน้ําที่รั่ว และเปลี่ยนน้ําทุก 30 นาที. จง หลีก เลี่ยง การ ทํา ให้ เนื้อ ละลาย ใน อุณหภูมิ ห้อง เพราะ การ ทํา เช่น นี้ ทํา ให้ แบคทีเรีย มี จํานวน เพิ่ม ขึ้น อย่าง รวด เร็ว บน ผิว ดิน ขณะ ที่ ส่วน ใน ของ มัน แข็ง ตัว.
วิธี ที่ ใช้ ได้ จริง ใน การ ประเมิน ความ หนัก ของ คุณ โดย ไม่ มี สเกล
คุณ อาจ ประเมิน น้ํา หนัก ของ คุณ โดย ใช้ วิธี การ ที่ ใช้ ได้ ผล แต่ ใช้ ได้ ผล เช่น การ วัด ขนาด ร่าง กาย, การ เปรียบ เทียบ กับ น้ํา หนัก ที่ รู้ จัก กัน, หรือ การ ติด ตาม การ เปลี่ยน แปลง ทาง กาย เมื่อ เวลา ผ่าน ไป. ตัว อย่าง เช่น การ ใช้ เทป วัด ระดับ เอว, สะโพก, และ ขนาด ของ ทรวง อก อาจ บ่ง ชี้ ถึง การ เพิ่ม ขึ้น หรือ แนว โน้ม ลด น้ํา หนัก ขณะ ที่ คํานวณ ดัชนี มวล ของ ร่าง กาย โดย ความ สูง และ ระดับ น้ํา หนัก ที่ ประมาณ กัน อาจ ให้ ความ หยั่ง เห็น เข้าใจ ได้ อย่าง หยาบ คาย. วิธี การ อีก อย่าง หนึ่ง คือ ใช้ วัตถุ ที่ มี น้ํา หนัก เท่า ที่ รู้ จัก กัน เช่น การ ถือ ของ ขณะ ที่ ยืน อยู่ บน ความ สมดุล ขั้น พื้น ฐาน หรือ เปรียบ เทียบ ความ พยายาม ใน การ ยก ของ. นอก จาก นั้น การ สังเกต ว่า เสื้อ ผ้า เข้า กัน ได้ อย่าง ไร, การ ดู ภาพ ประกอบ ของ ร่าง กาย, และ การ รักษา รูป ถ่าย ที่ ทํา ให้ ก้าว หน้า อย่าง สม่ําเสมอ อาจ ช่วย ประเมิน การ เปลี่ยน แปลง ของ น้ํา หนัก ตัว และ การ ออก กําลัง กาย โดย ทั่ว ไป โดย ไม่ ต้อง ใช้ ขนาด.
เวลา ดี ที่ สุด ที่ จะ วัด ความ ดัน โลหิต เพื่อ ผล ที่ ถูก ต้อง
เวลา ที่ ดี ที่ สุด ใน การ วัด ความ ดัน โลหิต คือ วัน ละ สอง ครั้ง: เช้า วัน หนึ่ง ก่อน รับ ประทาน อาหาร, ดื่ม กาเฟอีน, หรือ กิน ยา, และ อีก ครั้ง หนึ่ง ก่อน อาหาร เย็น. ควร วัด เวลา เดียว กัน ใน แต่ ละ วัน ขณะ ที่ นั่ง นิ่ง ๆ หลัง จาก หยุด พัก เพียง ไม่ กี่ นาที เพื่อ รับ ประกัน ความ เสมอ ต้น เสมอ ปลาย และ ความ แม่นยํา. การ ตรวจ สอบ เป็น ประจํา ภาย ใต้ สภาพ การณ์ เหล่า นี้ ช่วย ตรวจ สอบ รูป แบบ ต่าง ๆ, ประเมิน ประสิทธิภาพ ใน การ รักษา, และ ลด อิทธิพล ของ ปัจจัย ชั่ว คราว เช่น ความ เครียด, กิจกรรม, หรือ อาหาร.
วิธี การ ที่ ปลอด ภัย ใน การ ทํา ให้ ไก่ ดีด น้ํา แข็ง ไม่ เสี่ยง ต่อ การ เติบโต ของ แบคทีเรีย
วิธี ที่ ปลอด ภัย ที่ สุด ใน การ ทํา ให้ ไก่ ระเหย ก็ คือ การ ควบคุม อุณหภูมิ ซึ่ง ป้องกัน การ เจริญ เติบโต ของ แบคทีเรีย. วิธี ที่ แนะ นํา ก็ คือ ทํา ให้ มัน ละลาย ใน ตู้ เย็น ซึ่ง มัน จะ อยู่ ต่ํา กว่า 5 ซีซี และ ฟอก น้ํา แข็ง จะ ค่อย ๆ ละลาย ไป หลาย ชั่วโมง หรือ ชั่ว ข้าม คืน. สําหรับตัวเลือกที่เร็วกว่านั้น ไก่สามารถถูกผนึกไว้ในถุงกันน้ํา และแช่ในน้ําเย็น. การ ปล่อย ไก่ ไว้ ใน อุณหภูมิ ที่ ห้อง ไม่ ปลอด ภัย เพราะ ทํา ให้ แบคทีเรีย เช่น แซล โม เนล ลา เพิ่ม ทวี อย่าง รวด เร็ว เพิ่ม ความ เสี่ยง ต่อ การ ป่วย ที่ เกิด จาก อาหาร.
ความ แตก ต่าง ระหว่าง เก ลา โต กับ ไอศกรีม อธิบาย
เก ลา โต กับ ไอศกรีม เป็น ทั้ง ของ หวาน ที่ เย็น จัด แต่ ต่าง กัน ใน การ ประกอบ และ การ ตระ เตรียม. ตาม ปกติ เก ลา โต มี นม มาก กว่า และ ไอศกรีม น้อย กว่า ไอศกรีม ซึ่ง ยัง ผล ให้ มี ปริมาณ ไข มัน ต่ํา และ มี เนื้อ เยื่อ หนา ขึ้น เนื่อง จาก อากาศ ถูก ปั่น เข้า ไป. นอก จาก นี้ ยัง มี การ เสิร์ฟ ใน อุณหภูมิ ที่ อุ่น กว่า เล็ก น้อย ซึ่ง ช่วย เพิ่ม ความ เข้ม ข้น ของ รส และ ความ เรียบ. ใน ทาง ตรง กัน ข้าม ไอศกรีม มี ส่วน ประกอบ ที่ เป็น ไข มัน สูง กว่า, ประกอบ ด้วย อากาศ มาก ขึ้น, และ เสิร์ฟ ให้ เย็น ขึ้น ทํา ให้ มัน มี ความ เสมอ ต้น เสมอ ปลาย มาก ขึ้น. ความ แตก ต่าง เหล่า นี้ มี อิทธิพล ต่อ รสนิยม, ความ รู้สึก ทาง ปาก, และ ลักษณะ นิสัย ทาง โภชนาการ.